maandag 17 oktober 2011
Eindelijk... het filmpje op onze blog
Deel 1:
Deel 2:
woensdag 11 mei 2011
Terug thuis!!

Hehe, we zijn intussen een kleine 3-tal weken terug en hebben ons niet verveeld!! Na een week van camperen bij beide ouders en m'n broer (danku Willem!), hebben we na een dikke week een klein appartementje gevonden waardat we rustig op positieven konden komen. Vrij snel dus!
De eerste weken waren weliswaar wel wat aanpassen naar het hectische belgische leven maar we beginnen stilaan er terug in te rollen. En, nu we terug zijn, lijkt het precies of we nooit zijn vertrokken. Zo ver lijkt het al.
Om dit tegen te gaan, proberen we wat tijd te maken om ons bezig te houden met de selectie van de foto's en met het maken van een filmpje. Trouwe blogkijkers hebben al een hele hoop foto's van ons gezien maar nog niet veel filmpjes. We hebben afgelopen 6maand een 1000-tal kleine filmshots gemaakt en willen hiervan graag een leuk filmpje van maken. Dit vraagt wel veeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeel tijd, dus verwacht zeker niets de eerste 2 of 3 maanden... Maar, we zijn er met bezig!
Bovenaan alvast een foto van ons verrassende ontvangst op de luchthaven...
woensdag 13 april 2011
Bijna terug thuis...
Onze laatste week van onze lange reis is ingegaan ...
Goh, wat is de tijd toch snel voorbijgegaan, denken we nu. Het lijkt ook helemaal niet zo lang geleden toen we in Boechout vertrokken. Of het lijkt ook helemaal niet dat we 6 mnd niet gewerkt hebben en gewoon 6mnd vakantie hebben gehad.
Momenteel brengen we onze laatste dagen door in Santiago en zijn al ijverig op zoek gegaan naar kartonnen dozen om onze fietsen in te vervoeren. De dozen zijn hier wel wat kleiner zoals de mensen hier ook wat kleiner zijn ;-D. Maar met enige vindingrijkheid, zullen we van 4 dozen 2 op maat gemaakte dozen proberen te maken.
Het enige wat ons nog rest te doen is: appartementjes zoeken, job zoeken (voor Wendy), aan het zwembad liggen (als het goed weer is tenminste), naar de kapper gaan (want yep dit is echt wel nodig)en euh ... genieten van ons mooi hostel :-D.
Fotos van het eiland Chiloe:




Fotos van Valparaiso:




Fotos van ons super hostel in Santiago:



dinsdag 29 maart 2011
Naar het einde van de wereld en terug ...

In de laatste weken van onze reis hebben we nog tijd om een paar plaatsen te bezoeken waar we graag naartoe wilden. Een daarvan is Ushuaia, het einde van de wereld gelegen in Tierra del feugo.



Ondertussen zijn we in Chili. Hier nemen we morgen een ferry die door de fjorden en naar het eiland Chiloe vaart. Daarna vertrekken we richting Santiago.
Hieronder nog een paar foto's:






vrijdag 18 maart 2011
Torres del Paine (Chili)

Momenteel zijn we na een paar liften in Punta Arena (Chili) beland. Na een paar kleinere stukjes konden we uiteindelijk een groter stuk van 180km meerijden met twee grappige gasten. Twee vijftigers in een oude vrachtwagen waarvan ene met dreads en een brug (grappig zicht). Beiden waren de hele rit geamuseerd aan het lachen. En heel de tijd naar zaken langs de kant van de weg aan het wijzen terwijl er niets te zien was om dan nadien terug in de lach te schieten. Halverwege de rit werd het ons opeens duidelijker waarom de twee zoveel plezier hadden. De co-piloot draaide zich toen om naar achter en liet ons een klein doosje zien en vroeg ons of we ook wat wilden. Ik had het meteen door maar Wendy niet en vroeg hierbij geinteresseerd: "Ah, wat is dit?". De man antwoorde met een grote lach "Marihuana" en stak vervolgens het goedje in een pijpje om dit vervolgens te delen met onze 50'er met dreads. Bij de politieposten onderweg staken ze nerveus het potje weg om dan achteraf, als alles veilig was, terug samen in de lach te schieten :-).
Wat we wel ontdekt hebben is dat we na 5maand onderweg zijn, wel stilaan wat verzadigd beginnen te raken... We hebben voor het eerst het gevoel dat we al zoveel mooie dingen gezien hebben en zo verwend geweest zijn dat we de laatste weken minder snel onder de indruk zijn... Misschien is dit het moment om tijdens onze laatste maand rustig onze tijd nemen om eerst nog even naar het uiterste zuiden te reizen. Om nadien via nog wat interessante plaatsen terug naar het Noorden te reizen richting Santiago, waardat we onze terugvlucht hebben.
Hieronder vind je zoals gewoonlijk nog wat meer foto's:











dinsdag 8 maart 2011
Busreis en El Chalten - El Calafate (Argentinie)
Na een half uurtje (1u snachts) rijden, stopte de bus plots en zag ik de chaufeurs naar de motor kijken en iets mompelen van "mecanico". Heel de bus was al aan het slapen, maar ik vermoedde dat er iets mis was, want na een uurtje knutselen aan de motor zag ik de 2 chauffeurs zich neerleggen op een zetel en in slaap vallen. (ik was precies de enige die wakker was en zich vragen stelden). 7 uur later en nog steeds op dezelfde plek, begonnen de reizigers stilaan wakker te worden, maar de buschauffeurs sliepen nog steeds. Ik hoorden enkelen zich afvragen of dit een normale stop was. Toen ik zei: "we staan al 7 uur stil", begonnen de vragen ook te komen, maar niemand "movede". Hierop ben ik dan maar een chauffeur gaan wakker maken en deze om uitleg gaan vragen. "Om 8.30u komt er iemand met het reserveonderdeel en dan zijn we terug weg", antwoordde hij met prut in zijn ogen. Uiteindelijk komt er iemand om 10u per taxi met het onderdeel. Even proberen, neen, dit is toch niet het juiste! Dus terug met de taxi voor ee 2de poging. Om 12 u komt het nieuwe onderdeel uiteindelijk en krijgen we 1 koffiekoek per persoon als compensatie. Een half uurtje sleutelen en weg waren we. Nog meer dan 22 u te gaan!
Alles verloopt goed tot de dag erop smorgens 7u. De bus staat opnieuw aan de kant. Deze keer zijn de reizigers wel wakker en begint iedereen spontaan wat te lachen. Maar opnieuw geen uitleg van de chauffeurs en niemand die iets durft te vragen. Toen Wendy vroeg of het hetzelfde probleem was, zei hij: "no otra problema". Ondertussen ging de chauffeur even zoeken in zijn bus en kwam toen met een soort reserveonderdeel af dat er wel helemaal anders uit zag. Na een uur trekken en sleuren aan de motor, gaf deze het op en zei hij tegen de passagiers die errond stonden: "als jullie ook eens willen proberen ... ". Dus handen uit de mouwen en jawel hoor, een half uur later startte de bus terug! De resterende afstand (160 km gravel) hebben we, om de motor niet te oververhitten, telkens enkele minuten gereden met de motor aan en dan ons laten uitbollen om opnieuw te starten en uit te bollen enz. Na zo 3u rijden konden we overstappen op een andere bus. In totaal hebben we er geen 23 u, maar meer dan 35 u erover gereden! Jaja, zo zie je maar, soms is liften toch beter!
Van de trekking hebben we beiden wel volledig kunnen genieten, want man wat is het hier mooi! Zeker cerro Torre, de mooiste berg die ik al ooit gezien heb! Het was een afwisselende trekking, maar spijtig genoeg wel veel volk. We zagen toen op de kaart een bepaalde route staan waarbij "guide highly recommended" bijstond. "Joepie, waarschijnlijk zal er daar minder volk zijn", dachten we.
Het enige obstakel voor deze route was een tirolienne. Dit is een kabel met een katrol aan om naar de overkant van de rivier te glijden. We hadden wel geen gordel of musketon bij, maar met wat extra touw en een gerecupereerde musketon ter plaatse hebben we een gordel gemaakt en konden we naar de overkant. (wat je als kind al niet van je pa kan leren, he, merci pa Wendy) Buiten het moeilik te vinden pad was hier niet veel "guide highly recommended" aan. Maar we waren wel van het toeristenpad af en konden onze trekking in schoonhed eindigen!
Inmiddels zijn we aangekomen in El calafate (200 km meer naar het zuiden) waardat we vandaag deberoemde Perito moreno gletsjer bezocht hebben. Morgen nemen we de bus naar Chili om daar een trekking in Torres del Paine te maken.
Hieronder opnieuw wat meer fotos (op klikken te vergroten)
Cerro Torre bij zonsopgang
Zonsopgang bij Cerro Torre
Perito Moreno